Photo on Tuesday: Leeg

vastgeroest

Pas op de plaats, even gas terugnemen en diep inademen. Vastgeroest in oude gewoontes die je handelen bepalen maar die ook maken wie jij bent. Steeds weer in  het kringetje van gewogen en te licht bevonden worden ronddraaien. Het grootste gewicht aan het oordeel van anderen hangen terwijl je zelf de ijkmeester bent. Twijfelen aan alles waar je ooit niet eens over hoefde na te denken.

Zelfs lijstjes van voor en tegen maken geen verschil omdat je hoofd ze niet meer op een rijtje krijgen kan. Steeds weer happen naar lucht en je verslikken in niets.

Ik weet het even niet meer. Duidelijker kan ik het niet zeggen.

Dit blog maakt deel uit van de PHOT

Bittere waarheid

En zo kwam er weer een einde aan de goede voornemens…

Het heeft totaal geen zin…

Waar zal  ik beginnen,….

Elk begin klinkt vals, onoprecht…. mijn onvrede vreet een gat in mijn weerstand en geeft mijn mond een verbitterde trek. Ik zie mijn moeder

Dinner4two

Aan de zijkant van de ijskoude hal,  terwijl aankomende en vertrekkende reizigers van a naar b proberen te komen zitten ze zij aan zij . Bewust neemt zij hapjes van haar hamburger terwijl hij zijn handen verwarmt aan het hete vocht dat voor koffie door moet gaan. Een eiland van rust in een fastfood wereld.

Ik sta op een afstand en geef mijn ogen de kost.

 

Gezichtsboek

Facebook, de plek waar ik weer in contact gekomen ben met heel veel mensen uit een ver verleden, waar familie en vrienden samenkomen en waar ik in korte tijd meer mensen uit mijn jeugd teruggevonden heb dan in al die jaren die ik op schoolbank ingeschreven sta. Het  bracht mijn geboorteplaats dichterbij en laat me meeleven met alle dagelijkse zaken die in mijn uitgebreide familie gebeuren. Verbonden zijn op een manier die bij mij past.

De nieuwe timeline vond ik meteen geweldig, alleen aan de ticker moest ik even wennen.  Ondertussen heb ook daar mijn draai wel in gevonden. Ik vergelijk het met het dagelijkse leven. Flarden van (telefoon)gesprekken die je opvangt en advertenties die niet meer uit ons dagelijkse leven weg te denken zijn. Je kunt er gewoon niet meer omheen.

 Vanwege FB privacy-instellingen wil ik jullie vragen het volgende te doen: Ga met je muis over mijn naam hierboven en wacht tot er een box verschijnt. Etc etc

 Dit soort berichten zie ik regelmatig in mijn timeline terug en sommige vragen om het bericht op mijn eigen pagina te plaatsen. Ik pieker er niet over.

Als ik een bericht ‘like’ dan doe ik dat niet alleen om de persoon die het plaatste een compliment te geven, maar meer nog omdat ik het ‘leuk’ vind om het mijn  vrienden te delen. Natuurlijk zijn er ook nadelen. Commentaar geven op andermans foto’s  die ik echt  ongepast vind is dus zo’n voorbeeld. Uiteindelijk worden die dan namelijk ook door ‘iedereen’ gezien. Niet meer doen dus. Via de ticker kan ik op mijn beurt  zien wat mijn vrienden leuk vinden en met wie ze in gesprek zijn. Dat is social media zoals het  hoort te zijn.

Crossing the line

 

 

Vanaf vandaag gisteren is de #PHOT begonnen. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT, alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, zonder thema, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht. Ik doe mee.

Vanaf het moment dat ik Instagram installeerde op mijn i-phone was ik verkocht. Geen dure groot toestel, geen ingewikkelde instellingen maar gewoon onderweg richten en drukken. Vastleggen wat je ziet. Mijn ogen laten spreken, woordeloos…

 

 

 

 

 

Boeeeeee

Net als bij heel veel andere Nederlandse gezinnen plofte bij ons gisteren de bekende paarse envelop op de mat. Tot onze grote verbazing is de woz waarde van ons huis met maar liefst 6% gestegen. Niet alleen de woz waarde, ook het OZBE tarief is met 6% gestegen waardoor we dubbel gepakt lijken te worden.

Sinds wij vorig jaar een poging hebben gedaan ons huis te verkopen hebben wij de prijzen alleen maar zien dalen. Dezelfde makelaars die jarenlang de prijzen naar record hoogtes joegen wisten nu niet hoe snel ze weer omlaag moesten om zo de huizenmarkt nog enigszins in beweging te houden. Geld moet rollen nietwaar?

Daar ligt  alleen het probleem niet. De heren bankiers vormen de grootste struikelblok. Was het pakweg 5 jaar geleden voor aspirant kopers nog mogelijk om niet alleen een huis, maar ook de verbouwing en de verhuizing te financieren, tegenwoordig mag je blij zijn als ze je überhaupt te woord willen staan als je zelf geen eigen geld meebrengt. Zo komt de huizenmarkt langzaam maar zeker tot een complete stilstand.

Ondertussen moet de gemeente ook de broekriem aanhalen. Gekort op allerlei inkomsten door de overheid moet zij haar geld op andere manieren bij elkaar weten te sprokkelen en dus komen ze uit bij de groep waar ze denken dat nog wel iets te halen valt,de bewoners en dan met name zij die een huis in bezit hebben..

In tijden van crisis blijft de huizeneigenaar, die zijn eigendom alleen maar in prijs heeft zien dalen de laatste jaren, een vette melkkoe voor de gemeente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Test..test…test

hhmmmm video embedden zal anders te moeten…dit lijkt echt nergens op…

Vroege vogels

Ondanks het bijvoeren van hormonen zijn de slapeloze uren weer terug. Vandaar dat ik heel vroeg vanochtend het grote moment mocht meemaken. In eerste instantie begon het schuchter, een riedeltje hier, een fluittoontje daar, beetje  trillingen testen, octaafje omhoog en omlaag. Alsof de winter eerst nog uit de veren geschud moest worden. Eenmaal uitgetest was er geen houden meer aan.

De merels maken zich op voor de lente.

 

 

Uitzending gemist

`En toch heb ik er een keer naar gekeken´zegt de man terwijl hij steeds weer opnieuw probeert om in het menu van de tv te komen. `Misschien kun je alleen programma´s van de commerciële zenders terugzien in uitzending gemist?” opper ik in een poging hem van zijn zoektocht af te brengen. Tegen beter weten in overigens want na een paar vruchteloze pogingen staat de man op om het boekje met de gebruiksaanwijzing uit de kast te halen “Programma gemist” leest hij hardop voor “ga in het menu naar on demand en selecteer uitzending gemist. Kijk, kom ik weer bij hetzelfde uit. Hoe ken dat nou? Uitzending gemist staat hier helemaal niet bij.”

Feit is dat we voorlopig  nog wel even van zender naar menu en terug flitsen  terwijl we tussendoor blijven we hangen in de  voorbeschouwingen van slechte films die on demand te bekijken zijn. Terwijl hij nogmaals door het boekje bladert zapt hij terug naar de man utd/ajx. Weer leest hij de tekst in het boekje voor en weer worden knoppen ingedrukt. “Wat is dit nou? Kanaal 61…wat is dat nou?” Zap zap zap…

”Wat is dat oranje ding dan waar je net langs ging?  Ga eens terug. Ja dat, klik daar eens op”  Voila…de zenders 1,2,3  en uiteindelijk komt daar ook DWDD van gisteren in beeld.

Onze excuses, door een storing is deze service momenteel niet in gebruik….De man vloekt.

Geschreven in het kader van de WOT

 

Alaaf!

Het is weer zover. Mijn twitter (en facebook) timeline vult zich met berichten en foto’s van, voornamelijk, zuiderlingen die zich in het feestgedruis storten om pas na dinsdag weer boven water te komen. Volgend jaar ben ik er weer bij…heel wat jaartjes ouder, maar de vreugde blijft hetzelfde.